Profesor Linert o bielskim teatrze - pamięć, mit i najnowsza książka

Na Małej Scenie podczas spotkania promującego książkę panowała atmosfera wspomnień i zadumy. W centrum uwagi był profesor Andrzej Linert - badacz związków z miastem, który opowiedział o dzieciństwie nad Białką, rodzinnych tajemnicach i drodze do teatru. Dyskusja sięgnęła od przedwojennych inicjatyw Towarzystwa Teatru Polskiego aż po współczesne kontrowersje i jubileusze związane z działalnością Teatru Polskiego w Bielsku‑Białej.

• Co tworzy mit bielskiego teatru
• Teatr Apollina - kronika dekady Teatru Polskiego
• Opowieści prywatne i zawodowe profesora Linerta

Co tworzy mit bielskiego teatru

Spotkanie zorganizowane wokół nowego tomu ukazało, że mit bielskiego teatru nie jest jednowymiarowy. Według Andrzeja Linerta źródła tego mitu sięgają działalności Towarzystwa Teatru Polskiego z okresu międzywojennego - grupy, która nie tylko walczyła o dostęp do sceny należącej do niemieckiego repertuaru, lecz marzyła o stałym, polskim zespole i repertuarze obejmującym dzieci, młodzież i dorosłą publiczność. Linert przypomniał też o znaczącej roli teatrów żydowskich i spektaklach, które gościły w mieście, co podkreślało jego wielokulturowość.

W dyskusji nie brakowało wątpliwości. Janusz Legoń krytykował uproszczone mówienie o „tolerancyjnym Bielsku” jako gotowy marketingowy slogan, a dyrektor Witold Mazurkiewicz wskazał na dowód współczesnej dojrzałości widowni, przypominając, że przedstawienie Mai Kleczewskiej spotkało się z rozsądnym przyjęciem. W jego słowach:

“Bo bielszczanie są świadomi i przygotowani do odbioru tej sztuki” - Witold Mazurkiewicz

Teatr Apollina - kronika dekady Teatru Polskiego

Książka Teatr Apollina i jego muz. Tom drugi. Kronika dziesięciolecia Teatru Polskiego w Bielsku‑Białej dokumentuje produkcje z lat 2015-2025 i dopełnia serię wydawniczą Biblioteka Bielska‑Białej. Publikacja pojawiła się przy okazji obchodów rocznicowych - towarzyszy 135‑leciu istnienia sceny teatralnej w mieście oraz 80. rocznicy działalności Teatru Polskiego w Bielsku‑Białej. W zbiorze opisano między innymi ostatnie inscenizacje, w tym spektakl Leny Frankiewicz - Iwona, księżniczka Burgunda.

Książka ma charakter kronikarski i biograficzny jednocześnie - Linert łączy opisy premier z anegdotami i refleksją o miejscu teatru w pamięci miasta. To pozycja rekomendowana dla osób zainteresowanych historią lokalnej sceny oraz dla tych, którzy chcą zrozumieć przemiany repertuarowe i instytucjonalne ostatniej dekady.

Opowieści prywatne i zawodowe profesora Linerta

Spotkanie odsłoniło także mniej formalne wątki z życia autora. Andrzej Linert, urodzony 25 sierpnia 1944 r. w Komorowicach, opowiadał o dzieciństwie nad Białką, szkolnych doświadczeniach w LO im. Adama Asnyka, pierwszych publicznych wystąpieniach recytatorskich i o tym, jak sportowe przygody - w tym upadek na Gubałówce podczas zabaw bobslejowych - wpisały się w jego biografię. Wspominał też matkę Matyldę Linert, której działania w czasie wojny ujawniły się dopiero po jej śmierci w dokumentach i które zaowocowały późniejszym uhonorowaniem jej nazwiskiem jednej z bielskich ulic.

Wspomnienia przeplatały się z opowieściami o współpracy z wieloma instytucjami - od Teatru Lalek Banialuka po Wydziały UJ - i z anegdotami o aktorskich kreacjach oraz teatralnych zwyczajach. Linert podkreślał, że teatr to przede wszystkim komunikacja i pamięć:

“I co, kurtyna spadła i już? Nie, pytania zostają.” - Andrzej Linert

Dla mieszkańców: wartość i praktyka Spotkanie i publikacja to sygnał, że historia sceny bielskiej jest wciąż żywa i ma konkretne przełożenie na ofertę kulturalną miasta. Dla tych, którzy chodzą do teatru albo chcieliby zacząć - książka daje kontekst, pozwala zrozumieć, skąd biorą się lokalne tradycje repertuarowe i dlaczego niektóre tytuły wywołują silne emocje. Dla szkół i grup zainteresowanych kulturą to gotowy materiał do zajęć o wielokulturowej przeszłości miasta i roli teatru w kształtowaniu publiczności.

Publikacja Linerta jest kolejnym elementem miejskiej serii wydawniczej i lekturą obowiązkową dla tych, którzy chcą bliżej poznać przemiany sceny od lat międzywojennych po najnowsze przedstawienia Teatru Polskiego.

na podstawie: UM Bielsko-Biała.