Akwarela z Tatrami zdobyła Grand Prix w konkursie im. Ignacego Bieńka

W salach Miejskiego Domu Kultury Włókniarzy zawisły obrazy, które nie potrzebowały wspólnego tematu, by przyciągnąć uwagę. W jednym miejscu spotkały się pejzaże, martwe natury, symbole i sceny bardzo osobiste, a wśród nich jedna akwarela wybiła się ponad resztę. Konkurs im. Ignacego Bieńka znów pokazał, że w malarstwie nieprofesjonalnym najwięcej ważą szczerość, odwaga i własny sposób patrzenia.

• Jury po raz pierwszy rozdzieliło autorów według dwóch kategorii
• Tatry przyniosły Grand Prix farmaceucie, który maluje po godzinach
• Wernisaż przypomniał też o człowieku, który łączył artystów i amatorów

Jury po raz pierwszy rozdzieliło autorów według dwóch kategorii

Podczas otwarcia wystawy 16 kwietnia pokazano prace wybrane spośród 358 nadesłanych obrazów. Do ekspozycji trafiło 139 dzieł autorstwa 139 twórców, a więc zaledwie część całego tegorocznego zgłoszenia. To kolejny dowód, że konkurs im. Ignacego Bieńka od lat gromadzi bardzo szerokie środowisko, a sama rywalizacja dawno wyszła poza lokalny wymiar – w 31 wcześniejszych edycjach udział wzięło już ponad cztery tysiące autorów, którzy zgłosili blisko dziesięć tysięcy prac.

Jak przypomniała członkini jury Iwona Koźbiał-Grzegorzek, organizatorzy konsekwentnie nie narzucają ani techniki, ani tematu, dlatego na wystawie obok siebie pojawiają się zupełnie różne wrażliwości i języki malarskie. W tym roku po raz pierwszy nagrody przyznano w dwóch kategoriach, a ocenie podlegały przede wszystkim forma, oryginalność, sposób ujęcia tematu oraz ekspresja dzieła.

„Po raz pierwszy w historii konkursu prace nagradzane były w dwóch kategoriach” – mówiła Iwona Koźbiał-Grzegorzek.

Wyniki konkursu przedstawiają się następująco:

• w kategorii pierwszej wyróżnienia otrzymały:

  • Janina Bużko za Kruchość
  • Alina Tomczak za Okno na świat

• w kategorii drugiej:

  • I nagroda – Alicja Smoczyńska za Skalne
  • II nagroda – Urszula Szymska za Złote Gody
  • III nagroda – Bogusława Dziuban za Żurawie wieczorową porą
  • IV nagroda – Urszula Hławiczka za Mgliste popołudnie
  • wyróżnienia – Urszula Dąbrowa za Czułość, Katarzyna Golicz za Martwa natura z samowarem, Renata Koszyk za Lęk, Bogumiła Kubica za Matka Boska z Dzieciątkiem, Marzenna Żelechowska za Olsztyn kocham I.

Tatry przyniosły Grand Prix farmaceucie, który maluje po godzinach

Najwyżej oceniona została akwarela Arkadiusza Gruchlika Tatry Wysokie. Widok od strony Wielkiego Stawu. Autor Grand Prix nie ukrywa, że malarstwo jest dla niego przede wszystkim pasją, obok pracy zawodowej.

„Z zawodu jestem farmaceutą, pracuję w szpitalu, a malarstwo to jest oczywiście moja pasja” – mówił Arkadiusz Gruchlik.

Obraz powstał na podstawie fotografii przedstawiającej widok od strony stawu Hińczowego, po słowackiej stronie Tatr. Gruchlik przyznał też, że od pewnego czasu chętnie wraca do górskich motywów, a nagrodzona akwarela jest jedną z jego ulubionych. Powstawała przez dwie noce, co dobrze pokazuje, ile cierpliwości potrafi wymagać praca, która z zewnątrz wygląda na lekki, swobodny zapis chwili.

Wernisaż przypomniał też o człowieku, który łączył artystów i amatorów

Dodatkowym momentem spotkania była obecność Grzegorza Bieńka, syna patrona konkursu. Opowiadał o ojcu nie tylko jako o artyście, lecz także jako o domowniku i człowieku, który potrafił dostrzec wartość naturalnego talentu. To ważne tło dla całego konkursu, bo właśnie taka postawa – otwarcie na różne drogi twórcze i brak sztucznego podziału na „lepszych” i „gorszych” – od lat buduje jego charakter.

W praktyce ta wystawa nie jest więc wyłącznie przeglądem obrazów. To także opowieść o środowisku, które trwa dzięki pasji, a nie zawodowym etatom. I o mieście, w którym amatorskie malarstwo wciąż potrafi zebrać mocny, różnorodny i bardzo żywy głos.

na podstawie: UM Bielsko-Biała.