Nie tylko asfalt i znaki. Kwitnące ronda zmieniają obraz Bielska-Białej

Na drogowych wyspach pojawiają się jeżówki, trawy, róże i zaschnięte zimą kwiatostany. Kierowcy, pasażerowie autobusów, rowerzyści i piesi mijają je każdego dnia, często nawet nie wiedząc, że oglądają starannie zaprojektowane kompozycje. W Bielsku-Białej ronda coraz częściej pełnią więc podwójną funkcję – porządkują ruch i tworzą rozpoznawalny obraz miasta. Za tym efektem stoją konkretne gatunki, przemyślany układ oraz regularna pielęgnacja.

• Rondo Ofiar Katynia pokazuje, jak zaplanować naturalistyczną zieleń
• Róże i regularne rabaty tworzą drugi styl miejskich rond
• Sieć zadbanych rond rozciąga się na wiele dzielnic

Rondo Ofiar Katynia pokazuje, jak zaplanować naturalistyczną zieleń

Najbardziej wyrazistym przykładem jest Rondo Ofiar Katynia u zbiegu ulic Michała Grażyńskiego i Eugeniusza Kwiatkowskiego. Zastosowana tam kompozycja nawiązuje do nurtu New Perennial, kojarzonego z pracami holenderskiego projektanta Pieta Oudolfa.

Ten sposób projektowania wykorzystuje byliny i trawy ozdobne, które przypominają naturalne zbiorowiska roślinne. Układ może wyglądać swobodnie, niemal dziko, ale za jego wyglądem stoi precyzyjny dobór gatunków, wysokości, kolorów i terminów kwitnienia.

Na rondzie posadzono między innymi:

• przegorzany pospolite,
• jeżówki purpurowe,
• rozchodniki karpackie i okazałe,
• krwawniki pospolite,
• tojeść rozesłaną,
• jukę karolińską,
• seslerie jesienne,
• trzęślice modre,
• kostrzewy popielate.

Dzięki takiemu zestawieniu rabata zmienia wygląd w kolejnych miesiącach. Od późnej wiosny do jesieni pojawiają się kwiaty, a zimą kompozycję nadal tworzą zaschnięte łodygi, kwiatostany i źdźbła traw. Dla osób przemieszczających się głównymi trasami oznacza to, że to samo rondo może wyglądać zupełnie inaczej w zależności od pory roku.

Dobór roślin ma również znaczenie użytkowe. Byliny i trawy są wieloletnie, lepiej znoszą okresowe niedobory wody i nie wymagają corocznego zakładania rabat od początku. Kwitnące gatunki stanowią też pożytek dla owadów zapylających.

Podobne założenia można znaleźć w kilku innych punktach Bielska-Białej:

• na rondzie u zbiegu ulic Wadowickiej i Goleszowskiej,
• na rondzie przy ulicach Jesionowej i Spółdzielców,
• na rondzie u zbiegu ulic Wałowej i Norberta Barlickiego.

Wspólnym elementem tych miejsc są wieloletnie rośliny, zmienność sezonowa, różne faktury oraz utrzymanie atrakcyjnego wyglądu także poza okresem intensywnego kwitnienia.

Róże i regularne rabaty tworzą drugi styl miejskich rond

Nie wszystkie kompozycje mają naturalistyczny charakter. Odmienny efekt uzyskano na Rondzie im. NSZZ „Solidarność” przy ulicach Warszawskiej i Eugeniusza Kwiatkowskiego, a także na rondzie oraz zieleńcach przy ulicy księdza Stanisława Stojałowskiego.

W tych miejscach dominują róże okrywowe, posadzone w regularnych, kolorowych skupiskach. Uzupełniają je trawy ozdobne oraz drzewa i krzewy liściaste i iglaste. Symetria, wyraźne granice rabat i uporządkowany układ nadają tym przestrzeniom bardziej formalny, reprezentacyjny wygląd.

Oba style można łatwo rozpoznać podczas przejazdu przez miasto. Kompozycje naturalistyczne opierają się na zmienności, różnej wysokości roślin i wrażeniu swobody. Rabaty z różami wykorzystują natomiast powtarzalność, mocne plamy kolorów i regularne linie. Dzięki temu zieleń przy głównych trasach nie jest jednolita, a poszczególne ronda mają własny charakter.

Sieć zadbanych rond rozciąga się na wiele dzielnic

Rozwiązania krajobrazowe zastosowano także na licznych innych rondach. Wśród miejsc wymienianych przez Wydział Gospodarki Miejskiej Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej są:

• Rondo Ireny Sendlerowej,
• Rondo Małgorzaty Wójcik,
• Rondo Galicyjskie,
• Rondo Hulanka,
• Rondo im. kpt. pilota Władysława Kułakowskiego,
• Rondo Franciszka Kuboka,
• Rondo Bronisława Kokotka,
• Rondo księdza Jana Jeżowicza,
• rondo im. Czesława Niemena,
• Rondo Bielskiego Jazzu,
• Rondo im. Ratowników Górskich,
• Rondo im. Marii Koterbskiej,
• rondo Bolka i Lolka,
• Rondo im. Anieli Libionki,
• Rondo im. Tajnej Organizacji Nauczycielskiej,
• Rondo im. Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego,
• Rondo im. generała Augusta Fieldorfa „Nila”,
• Rondo Narodowych Sił Zbrojnych.

Nasadzenia w tych punktach są rozwijane i pielęgnowane, tworząc rozproszony system reprezentacyjnych przestrzeni. Dla mieszkańców oznacza to nie tylko przyjemniejszy widok z okna autobusu czy samochodu. Różnorodność roślin pozwala także obserwować kolejne etapy sezonu bez opuszczania głównych ciągów komunikacyjnych.

Połączenie naturalistycznych rabat z formalnymi założeniami pokazuje, że zieleń przy drogach może jednocześnie porządkować przestrzeń, wspierać przyrodę i podnosić jej estetykę. W Bielsku-Białej ronda stały się dzięki temu czymś więcej niż elementem organizacji ruchu – są częścią miejskiego krajobrazu oglądaną każdego dnia.

na podstawie: UM Bielsko-Biała.