Beskidzkie tradycje znów na pierwszym planie - kto sięgnął po Nagrodę Kolberga

W folklorze najciekawsze jest to, że nie trafia do gabloty, tylko żyje - w pieśni, w gwarze, w drewnie, w codziennym przekazywaniu tego, co stare i ważne. Właśnie taką pracę doceniła 51. Nagroda im. Oskara Kolberga, a wśród tegorocznych laureatów znaleźli się twórcy i zespół związani z naszym regionem. 🙂

• Nagroda Kolberga znów pokazuje siłę lokalnej tradycji
• Zuzanna Bujok i jej Wiśla, która mówi pieśnią i gwarą
• Bogumiła Leśniak i drewniane ptaszki, które niosą beskidzką pamięć
• „Małokończanie” od lat pilnują, by Śląsk Cieszyński brzmiał po swojemu

Nagroda Kolberga znów pokazuje siłę lokalnej tradycji

To wyróżnienie od lat trafia do osób i instytucji, które nie tylko chronią polską kulturę tradycyjną, ale też potrafią ją podać dalej - tak, by nie została tylko wspomnieniem. W tegorocznej edycji mocno wybrzmiał Beskid, bo na liście laureatów pojawili się Zuzanna Bujok, Bogumiła Leśniak i Regionalny Zespół Śpiewaczy „Małokończanie”.

Zuzanna Bujok i jej Wiśla, która mówi pieśnią i gwarą

Zuzanna Bujok od Tkocza to postać mocno zakorzeniona w Wiśle - poetka, pisarka i śpiewaczka, która od lat pracuje w rytmie lokalnej tradycji. Pochodzi z jednej z najstarszych wiślańskich rodzin, a w swojej twórczości konsekwentnie wraca do góralskiej kultury: do słowa, pieśni i stroju.

Jej znak rozpoznawczy to wiślańska gwara, której nie tylko używa na co dzień, ale też w niej tworzy. Pisze wiersze, gawędy i śpiewa białym głosem tradycyjne pieśni, ucząc ich dzieci i młodzież. Z jej inicjatywy powstały trzy zespoły: Męska Grupa Śpiewacza „Tkocze”, Żeńska Grupa Śpiewacza „Stejizbianki” i Dziecięcy Zespół „Mali Tkocze”. W repertuarze ma najstarsze wiślańskie pieśni przekazane przez ojca, a na folklorystycznych konkursach zdobywała uznanie za pieśni obrzędowe, archaiczne pieśni ewangelickie i pasterskie. 🎶

Bogumiła Leśniak i drewniane ptaszki, które niosą beskidzką pamięć

Bogumiła Leśniak od 1984 roku związana jest z tradycyjną rzeźbą ludową i zabawkarstwem. Po osiedleniu się w Stryszawie rozpoczęła naukę wykonywania ptaszków stryszawskich w rodzinie twórców ludowych Emil i Genowefy Leśniak, a później sama rozwinęła własny, rozpoznawalny język pracy z drewnem.

Od 1995 roku należy do STL, Oddział Beskidzki, i aktywnie działa w środowisku twórców. Jej dorobek obejmuje rzeźbę w drewnie, zabawkarstwo drewniane, malarstwo na szkle, świątki, szopki i sceny rodzajowe. W jej pracach widać inspiracje obrzędowością, religijnością i codziennym życiem regionu. Ważne jest też to, że rodzinne rzemiosło nie zatrzymało się na jednym pokoleniu - artystka przekazała swoje umiejętności dzieciom, które także tworzą i podtrzymują lokalne dziedzictwo. 🪵

„Małokończanie” od lat pilnują, by Śląsk Cieszyński brzmiał po swojemu

Regionalny Zespół Śpiewaczy „Małokończanie” działa na styku folkloru i kultury ludowej Śląska Cieszyńskiego. Ich znak rozpoznawczy to śpiew a cappella, cieszyńskie stroje, dawniej odtwarzane zwyczaje i obrzędy oraz praca edukacyjna, dzięki której regionalne dziedzictwo trafia do kolejnych odbiorców.

Zespół od ponad czterech dekad konsekwentnie pokazuje, że tradycja nie musi być muzealnym eksponatem. Może być żywą częścią lokalnej kultury - słyszalną, widoczną i przekazywaną dalej. I właśnie za tę wytrwałość, i za dbanie o niematerialne dziedzictwo regionu, „Małokończanie” znaleźli się w gronie laureatów tegorocznej Nagrody Kolberga. 🎤

na podstawie: Regionalny Ośrodek Kultury Bielsko-Biała.