Bielskie pogotowie ma sztandar. Symbol służby poświęcono w kościele

W kościele Opatrzności Bożej zebrali się ratownicy, przedstawiciele służb i medycy z regionu. Bielskie Pogotowie Ratunkowe otrzymało sztandar, który ma przypominać o tradycji oraz odpowiedzialności za ludzkie życie. Uroczystość połączono z obchodami Dnia Ratownictwa Medycznego i 120. rocznicą powstania zorganizowanych struktur ratownictwa na Podbeskidziu.

• Sztandar Bielskiego Pogotowia Ratunkowego odebrał dyrektor jednostki
• Pierwsza stacja miała ambulans, nosze i parę koni
• Od ochotniczej stacji do współczesnego pogotowia

Sztandar Bielskiego Pogotowia Ratunkowego odebrał dyrektor jednostki

Poświęcenie i przekazanie sztandaru odbyło się 13 października w Bielsku-Białej. Akt nadania odczytał starosta bielski Andrzej Płonka. Powiat Bielski jest organem prowadzącym Bielskie Pogotowie Ratunkowe.

Sztandar odebrał dyrektor jednostki Wojciech Waligóra. Na jego dwóch stronach umieszczono hasła odnoszące się do charakteru pracy ratowników: „Na ratunek społeczeństwu” oraz „W służbie życiu i ludziom”.

W uroczystości uczestniczyli między innymi wojewoda śląski Marek Wójcik, przedstawiciele Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Bielsku-Białej, Grupy Beskidzkiej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, placówek medycznych z regionu oraz pracownicy pogotowia. Mszę odprawił ksiądz Maciej Kornecki, od niedawna pełniący funkcję kapelana Bielskiego Pogotowia Ratunkowego.

Sam sztandar nie zmienia sposobu działania zespołów ratowniczych, ale staje się znakiem ciągłości służby. Dla mieszkańców oznacza przede wszystkim przypomnienie, że obecna jednostka ma korzenie sięgające początków XX wieku.

Pierwsza stacja miała ambulans, nosze i parę koni

Historia ratownictwa w Bielsku zaczęła się w 1906 roku. Wtedy Stowarzyszenie Wspierania Czerwonego Krzyża, przy wsparciu magistratu Bielska, utworzyło stację Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego Czerwonego Krzyża.

Do służby przygotowywali się tak zwani bielscy Samarytanie. Około 50 młodych osób uczestniczyło w dwóch kursach pierwszej pomocy prowadzonych przez miejskich lekarzy, doktora Alexandra Tischlera i doktora Rösslera. Po zdanym egzaminie złożyli ślubowanie podczas uroczystego otwarcia stacji 29 kwietnia 1906 roku.

Pierwsza siedziba mieściła się w budynku dawnego Sądu Powiatowego. Wyposażenie, jak na tamte czasy, obejmowało:

• biuro i salę sypialną dla osób pełniących dyżur,
• stół zabiegowy,
• materiały opatrunkowe i apteczkę,
• jeden ambulans,
• dwa nosze lub kołowe wózki transportowe,
• parę koni wraz z woźnicą.

Dyżury pełnili rotacyjnie członkowie zrzeszenia Samarytan. Za kierowanie akcjami ratunkowymi odpowiadała osoba obecna na stacji, a miejska policja pozostawała z nią w ścisłej współpracy przy wypadkach i nagłych zdarzeniach.

Od ochotniczej stacji do współczesnego pogotowia

Uroczystość przypomniała nie tylko początki ratownictwa w Bielsku, lecz także długą drogę organizacyjną jednostki. Współczesną nazwę – Bielskie Pogotowie Ratunkowe – przyjęto w październiku 1998 roku.

Tegoroczne obchody Dnia Ratownictwa Medycznego połączono więc z rocznicą pierwszej stacji. Sztandar stał się formalnym symbolem tej historii oraz zobowiązania zapisanego na jego płachcie – służby ludziom i ratowania życia.

na podstawie: Urząd Miejski w Bielsku-Białej.